Στην επιχειρηματική ζωή του τόπου, κατά κανόνα υπάρχουν δύο κατηγορίες επιχειρηματιών: Οι πετυχημένοι και αυτοί που φθονούν τους επιτυχημένους. Θα ήθελαν και αυτοί να γίνουν «μεγάλοι» και σημαντικοί, αλλά απλά είναι άχρηστοι. Όπως ένας συγκεκριμένος που έγινε επιχειρηματίας όχι μέσω σπουδών, προσωπικών στόχων, σκληρής δουλειάς κλπ. αλλά μέσω δημοσίων σχέσεων και επαφών με πραγματικά πλούσιους κι επιτυχημένους στο εξωτερικό. Ακόμα και αν τους κρέμαγε κουρτίνες στα σπίτια τους... Μετά κατάφερε και πήρε το «διαβατήριο» προς την «καλή» ελληνική κοινωνία και την οικονομική ευημερία: Έκανε τον «χρυσό γάμο». Από τις επαφές στην μακρινή Ανατολή πήρε κι ένα συμβόλαιο από τα γαλλάκια για την αντιπροσώπευση αεροσκαφών και πλοίων και άρχισε να πλασάρεται ως «ο άνθρωπος της Γαλλίας στην Ελλάδα». Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη pronews.gr (@pronews.gr) Έφτιαξε μάλιστα και «όμιλο φίλων» ενός Γάλλου προέδρου, αλλά ατύχησε γιατί το πουλέν του αποδείχθηκε διεφθαρμένος και πήρε το δρόμο για την φυλακή... Στην Ελλάδα, επιχειρηματικά πήγε «άπατος», εδώ και 25 χρόνια που το προσπαθεί. «Χρυσό πιάνει, χώμα γίνεται». Είχε την αντιπροσώπευση σε όλα τα γαλλικά όπλα που αγόρασε η Ελλάδα την τελευταία εξαετία, από μαχητικά Rafale F.3, μέχρι τις φρεγάτες FDI. Μόνο οι φωτογραφίες από τις φρεγάτες και τα μαχητικά, του έμειναν στο γραφείο του. Έμεινε «εκτός» από όλα. Ούτε ένα σημαντικό πρόγραμμα βιομηχανικής συνεργασίας δεν πήρε από τους -υποτιθέμενους- δικούς του. Γιατί απλά δεν τον εμπιστεύονται. Και όσα πήρε, τα έκανε κότερα και «καλή ζωή» αντί να τα επενδύσει και να γίνει σημαντικός και χρήσιμος στην εθνική οικονομία, επιχειρηματίας. Έφτιαξε και μια βιοτεχνία στο Κορωπί για να πουλά -ένας Θεός ξέρει τι- και βασικά μεταπουλά κινέζικους ασυρμάτους. Φυσικά θα τα είχε τινάξει όλα προ πολλού στον αέρα, αν δεν ήταν η «χρυσή προίκα» που του εξασφάλισε μια καλή ζωή και πολλά ακίνητα. Κι επειδή δεν έχει τι να κάνει και νιώθει αποτυχημένος, βρίζει τους πραγματικούς επιχειρηματίες και συμμαχεί με όλες τις ξένες δυνάμεις που θέλουν να καταστρέψουν την ελληνική αμυντική βιομηχανία. Έγινε ο βιομηχανικός «αχυράνθρωπος» ξένων εταιρειών που «βαπτίζει» ελληνικά τα ξένα προϊόντα, δηλαδή την τακτική που ρήμαξε την ελληνική πολεμική βιομηχανία τα τελευταία 40 χρόνια. Και βλέπει την επιτυχία των άλλων και νομίζει ότι μπορεί να γίνει «ο άλλος». Απλά και μόνο επειδή επειδή κινείται σε κάποιος κυβερνητικούς κύκλους στους οποίους την είσοδο εξασφάλισε μέσω του «χρυσού γάμου». Ο συγκεκριμένος είναι ο ορισμός της παρασιτικής ζωής των άχρηστων που βρέθηκαν με μια -μεγάλη- προίκα και αυτή ήταν η πιο σημαντική επιτυχία της ζωής τους... Και η χρησιμότητά του είναι αυτό που περιγράφει ο Nuccio Ordine στο δοκίμιο του Abraham Flexner: «Η Χρησιμότητα του Άχρηστου». Κάνει τους άλλους να φαίνονται πιο μεγάλοι, πιο σημαντικοί και πιο επιτυχημένοι...