Οι επιθέσεις με drones σε ελληνόκτητα πλοία που φόρτωναν πετρέλαιο έξω από το Νοβοροσίσκ έχουν προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στην Αθήνα, γι' αυτό και χθες το μεσημέρι εμφανίστηκε στο υπουργείο Εξωτερικών ο Βασίλης Κικίλιας. Ο υπουργός Ναυτιλίας είχε συνάντηση με τον Γεραπετρίτη για το θέμα, ο οποίος έχει ήδη θέσει το ζήτημα υπόψιν της ΕΕ και των Ευρωπαίων εταίρων, καθώς τα εν λόγω πλοία δεν παραβιάζουν το καθεστώς κυρώσεων. Το πρόβλημα εδώ όμως είναι ότι ο Κ.Μητσοτάκης έχει ανακηρύξει την Ουκρανία «σύμμαχο αγαπημένη» και αυτή στα μουλωχτά (δεν έχει αναλάβει επίσημα την ευθύνη αν και όλοι ξέρουν) στήνει ενέδρες με drones και πλήττει πλοία ελληνικής ιδιοκτησίας...

Άσχετα αν το πόρισμα για το μπλακ άουτ στα αεροδρόμια είναι αξιόπιστο ή όχι, παραμένει η ουσία του συμπεράσματός τους. Ο εξοπλισμός της ΥΠΑ είναι παλαιότατος. Τι θα γίνει λοιπόν; Η σύμβαση του 2019 που βρίσκεται στο Ελεγκτικό Συνέδριο κολλημένη φέρεται να μην έχει ζητήματα οικονομικής φύσεως, αλλά έχει αρκετά νομικά προβλήματα, αλλιώς το ανώτατο δικαστήριο θα την είχε εγκρίνει. Αν δεν ξεκολλήσει έως το τέλος του μηνός τότε η κυβέρνηση θα ενεργοποιήσει το άρθρο 32 και θα προχωρήσει σ’ απευθείας ανάθεση κατά παρέκκλιση, προκειμένου να μην καθυστερήσει άλλο. Βέβαια όλοι ξέρουν τι σημαίνει απευθείας ανάθεση και το ερώτημα είναι το εξής: 7 ολόκληρα χρόνια γιατί δεν ξεκόλλησε η προηγούμενη σύμβαση; Και αν ήταν αδύνατο αυτό να συμβεί γιατί δεν προχώρησαν σε νέα;  

Πολλοί προεξοφλούσαν ότι ο Τάκης Θεοδωρικάκος θα μείνει εκτός κυβέρνησης στον επόμενο ανασχηματισμό. Έλα όμως που έκλεισε το μέτωπο με τις λαϊκές αγορές με συνοπτικές διαδιακασίες ανεβάζοντας αρκετά τις μετοχές του. Έκλεισε το μέτωπο χωρίς να ανοίξει ρουθούνι να το λέμε και αυτό. Τους είδε τους άκουσε έβαλε τα πράγματα σε μια σειρά, που τους ήταν αρεστή και ικανοποιητική και έδωσε ανάσα στην κυβέρνηση που βρίσκεται σε μεγάλη σύγχυση με τα μπλόκα των αγροτών. Βασικά έδωσε και «know how» στους υπόλοιπους. Μάλιστα ο Μητσοτάκης στην κυριακάτικη ανάρτησή του αναφέρθηκε εκτενώς στον διάλογο που είχε ο Τάκης με τους εκπροσώπους των λαϊκών αγορών, ενώ δεν είπε κουβέντα για τα μπλόκα των αγροτών.  Κάτι σημαίνει αυτό...

Αρχίσανε οι εκδηλώσεις στις κομματικές οργανώσεις για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας οι οποίες πάντα είναι οι πρώτες... σφυγμομετρήσεις της χρονιάς. Η συμμετοχή και το κλίμα είναι ενδεικτικά στοιχείων των γενικότερων διαθέσεων, ενώ ακόμα πιο σοβαρό είναι το στοιχείο πώς υποδέχονται τα κομματικά μέλη τους υποψήφιους βουλευτές. Άλλωστε γι’ αυτό πάνε και οι υποψήφιοι βουλευτές στις πίτες – δεν ψάχνουν το φλουρί οι άνθρωποι, αυτό το κάνουν στα σπίτια τους με τις οικογένειές τους. Η εμφάνιση του Ανδρέα Λοβέρδου στις κομματικές οργανώσεις της ΝΔ στα νότια προάστια, υπό αυτό το πρίσμα, είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τον υποδέχονται μουδιασμένα, κάτι που οφείλεται στην προέλευσή του από το «βαθύ» ΠΑΣΟΚ. Κλίμα που καλλιεργούν ορισμένοι αντίπαλοί του στο νέο κόμμα του, που δικαίως φοβούνται ότι με την αύξηση του ανταγωνισμού και πιθανόν τη μείωση των εδρών, θα μείνουν απ' έξω.

Έρχονται τα γκάλοπ και τα ευρήματα είναι ανατρεπτικά.  Η Μαρία Καρυστιανού ξεκινάει από ψηλά, ο Αλέξης Τσίπρας είναι περισσότερο «μία από τα ίδια», ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι στην αναμονή για να ξεκινήσει τα διλήμματα, ώστε να κερδίσει από αλλού αυτά που χάνει από την εμφάνιση νέων κομμάτων και όλοι οι άλλοι είναι απλώς παρατηρητές της καταστάσεως και αναμένου να δουν αν τα δικά τους κόμματα θα παραμείνουν στο πολιτικό «παιχνίδι». –      Η εκτίμηση κάποιων επιτελείων είναι ότι η πρώτη και κύρια φάση της εμφάνισης Καρυστιανού στο πολιτικό πεδίο θα κρατήσει σχεδόν τέσσερις μήνες. Τόσο θα χρειαστεί δηλαδή για να βρει το νέο κόμμα το πραγματικό του μέγεθος. Η αλήθεια είναι ότι μπορεί να κάνουν λάθος γιατί την κρίνουν με τα παλιά κριτίρια. Η Μ.Καρυστιανού είναι ένα νέο φαινόμενο που δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ ξανά στο παρελθόν. Το πώς δηλαδή θα διαμορφωθούν τάσεις και δυναμικές κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά. Όλα τα νέα κόμματα από την έναρξη των μνημονίων και μετά, προήλθαν από διασπάσεις κομμάτων και από πολιτικά πρόσωπα. Πρώτη φορά έχουμε ένα κόμμα, τέτοιας δυναμικής – αρχικής έστω – από μη πολιτικό πρόσωπο και «από τα κάτω» σε εντυπωσιακά μεγάλο βαθμό. .

Η «μεταγραφή» του Αντώνη Σαουλίδη στον Τσίπρα προκάλεσε αναστάτωση στο ΠΑΣΟΚ. Eίναι σαφές πως ο πρώην πρωθυπουργός μετά την «λεηλάτηση» του ΣΥΡΙΖΑ θα επιχειρήσει κάτι παρόμοιο και με το ΠΑΣΟΚ. Από τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί η βάση του αποτελείται από άμεσους δυνητικούς ψηφοφόρους και από το ΠΑΣΟΚ, διότι από τους ψηφοφόρους είχε γίνει πρωθυπουργός το 2015. Mε την διαρροή για την συμμετοχή του Σαουλίδη στο πάνελ της Θεσσαλονίκη στη Χ. Τρικούπη «τσίμπησαν». Έτσι διοχέτευσαν χθες ότι έθεσε εαυτόν εκτός κόμματος και μιλούσαν για προαποφασισμένη πορεία. Προφανώς, λένε, ρόλο έπαιξε το ότι στο ΠΑΣΟΚ ο Σαουλίδης δεν είχε μέλλον, αφού του «φύτεψαν» δύο ακόμη ανταγωνιστές στην Α’ Θεσσαλονίκης όπου πολιτεύεται: Τη Ράνια Θρασκιά και τον Πέτρο Παππά. Ωστόσο, η άλλη όψη του νομίσματος λέει ότι δεν τον υπολόγιζαν σε κανέναν σχεδιασμό. Tις τελευταίες ημέρες, δημιουργήθηκε πυρήνας Τσίπρα στο Περιστέρι στο πλαίσιο της «αυτοοργάνωσης» για το νέο κόμμα. Από τα περίπου 40 άτομα που το συναπαρτίζουν οι 20 είναι τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ… Τώρα, προφανώς υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος που λένε στη Χ. Τρικούπη: Αν η διεύρυνση Τσίπρα ξεκινά με έναν υποψήφιο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ με το πολιτικό βάρος του Σαουλίδη, τότε δεν πρέπει να πηγαίνει και πολύ καλά το νέο κόμμα...» Αλλά και σε μεγαλύτερο επίπεδο, αυτό των βουλευτών η ανησυχία παραμένει. Για παράδειγμα τι θα κάνει ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Λέσβου, Παναγιώτης Παρασκευαΐδης, που έχει πάρει ανάποδες επειδή του έβαλαν συνυποψήφιο τον Παναγιώτη Δουδωνή και όπου βγει κράζει τον Ανδρουλάκη που «έφερε τον εκλεκτό του»; Πρόσφατα η Ράνια Θρασκιά και ο Πέτρος Παππάς, προερχόμενοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, εντάχθηκαν στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ κανονικά. «Επομένως, αφού το έκανε ο ίδιος γιατί να μην το κάνουν και οι άλλοι;», είναι ένα ερώτημα. Η κολλημένη βελόνα του ΠΑΣΟΚ επιβαρύνει περαιτέρω το κλίμα και ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη. Ο προβληματισμός ετέθη και δημοσίως από πρόσωπα όπως ο Παύλος Γερουλάνος, ο Χάρης Δούκας και η Άννα Διαμαντοπούλου, που βλέπουν το αδιέξοδο: Δεν μπορούν -και δεν θέλουν- να αμφισβητήσουν τον Ανδρουλάκη, αλλά, ταυτόχρονα, διαπιστώνουν και την έλλειψη απήχησης των θέσεων του ΠΑΣΟΚ που θα δημιουργούσαν συνθήκες δυναμικής για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.