Στην επιχειρηματική ζωή του τόπου, κατά κανόνα υπάρχουν δύο κατηγορίες  επιχειρηματιών: Οι πετυχημένοι και αυτοί που φθονούν τους επιτυχημένους. Θα ήθελαν και αυτοί να γίνουν «μεγάλοι» και σημαντικοί, αλλά απλά είναι άχρηστοι. Όπως ένας συγκεκριμένος που έγινε επιχειρηματίας όχι μέσω σπουδών, προσωπικών στόχων, σκληρής δουλειάς κλπ. αλλά μέσω δημοσίων σχέσεων και επαφών με πραγματικά πλούσιους κι επιτυχημένους στο εξωτερικό. Ακόμα και αν τους κρέμαγε κουρτίνες στα σπίτια τους... Μετά κατάφερε και πήρε το «διαβατήριο» προς την «καλή» ελληνική κοινωνία και την οικονομική ευημερία: Έκανε τον «χρυσό γάμο». Από τις επαφές στην μακρινή Ανατολή πήρε κι ένα συμβόλαιο από τα γαλλάκια για την αντιπροσώπευση αεροσκαφών και πλοίων και άρχισε να πλασάρεται ως  «ο άνθρωπος της Γαλλίας στην Ελλάδα». Έφτιαξε μάλιστα και «όμιλο φίλων» ενός Γάλλου προέδρου, αλλά ατύχησε γιατί το πουλέν του αποδείχθηκε διεφθαρμένος και πήρε το δρόμο για την φυλακή... Στην Ελλάδα, επιχειρηματικά πήγε «άπατος», εδώ και 25 χρόνια που το προσπαθεί. «Χρυσό πιάνει, χώμα γίνεται». Είχε την αντιπροσώπευση σε όλα τα γαλλικά όπλα που αγόρασε η Ελλάδα την τελευταία εξαετία, από μαχητικά Rafale F.3, μέχρι τις φρεγάτες FDI. Μόνο οι φωτογραφίες από τις φρεγάτες και τα μαχητικά, του έμειναν στο γραφείο του. Έμεινε «εκτός» από όλα. Ούτε ένα σημαντικό πρόγραμμα βιομηχανικής συνεργασίας δεν πήρε από τους -υποτιθέμενους- δικούς του. Γιατί απλά δεν τον εμπιστεύονται. Και όσα πήρε, τα έκανε κότερα και «καλή ζωή» αντί να τα επενδύσει και να γίνει σημαντικός και χρήσιμος στην εθνική οικονομία, επιχειρηματίας. Έφτιαξε και μια βιοτεχνία στο Κορωπί  για να πουλά -ένας Θεός ξέρει τι- και βασικά μεταπουλά κινέζικους ασυρμάτους. Φυσικά θα τα είχε τινάξει όλα προ πολλού στον αέρα, αν δεν ήταν η «χρυσή προίκα» που του εξασφάλισε μια καλή ζωή και πολλά ακίνητα. Κι επειδή δεν έχει τι να κάνει και νιώθει αποτυχημένος, βρίζει τους πραγματικούς επιχειρηματίες και συμμαχεί με όλες τις ξένες δυνάμεις που θέλουν να καταστρέψουν την ελληνική αμυντική βιομηχανία. Έγινε ο βιομηχανικός «αχυράνθρωπος» ξένων εταιρειών που «βαπτίζει» ελληνικά τα ξένα προϊόντα, δηλαδή την τακτική που ρήμαξε την ελληνική πολεμική βιομηχανία τα τελευταία 40 χρόνια. Και βλέπει την επιτυχία των άλλων και νομίζει ότι μπορεί να γίνει «ο άλλος». Απλά και μόνο επειδή επειδή κινείται σε κάποιος κυβερνητικούς κύκλους στους οποίους την είσοδο εξασφάλισε μέσω του «χρυσού γάμου». Ο συγκεκριμένος είναι ο ορισμός της παρασιτικής ζωής των άχρηστων που βρέθηκαν με μια -μεγάλη- προίκα και αυτή ήταν η πιο σημαντική επιτυχία της ζωής τους... Και η χρησιμότητά του είναι αυτό που περιγράφει ο Nuccio Ordine στο δοκίμιο του Abraham Flexner: «Η Χρησιμότητα του Άχρηστου». Κάνει τους άλλους να φαίνονται πιο μεγάλοι, πιο σημαντικοί και πιο επιτυχημένοι...

Ο διαγωνισμός για το μεγάλο Logistics Park στην Φυλή, έργο προϋπολογισμού έως 250 εκατ. ευρώ, κηρύχθηκε άγονος καθώς η προθεσμία υποβολής προσφορών εξέπνευσε χωρίς ενδιαφερόμενο. Όλο το προηγούμενο διάστημα υπήρξαν διαφωνίες μεταξύ του δήμου Φυλής και του Υπερταμείου για την αποτίμηση της έκτασης των περίπου 437 στρεμμάτων που ανήκει στο δήμο και είχε αποφασιστεί να φιλοξενήσει το πάρκο. Παρότι το Υπερταμείο είχε προειδοποιήσει για τις υπερβολικές απαιτήσεις του Δήμου, δεν εισακούστηκε και έτσι η τελική διαμορφωμένη πρόταση του Δήμου Φυλής (Ιανουάριος 2026) προέβλεπε εφάπαξ upfront fee €8.900.000 καταβλητέο πριν την έναρξη της παραχώρησης, εγγυημένο Ετήσιο Μίσθωμα (Ground Rent) €2.500.000 από το 2ο έτος με ετήσια τιμαριθμική αναπροσαρμογή και revenue sharing 6% επί των συνολικών ακαθάριστων εσόδων του αναδόχου από τον 2ο χρόνο λειτουργίας. Με λίγα λόγια ο Δήμος Φυλής ζητούσε «τη μάνα του και τον πατέρα του». Εκ του αποτελέσματος, αφού κανείς από τους ενδιαφερόμενους δεν κατέθεσε προσφορά, οι απαιτήσεις αυτές κρίθηκαν μη βιώσιμες επενδυτικά. Την ίδια στιγμή, και οι περιορισμοί στις τιμές μίσθωσης για τα πρώτα χρόνια λειτουργίας συμπιέζουν τις αποδόσεις, καθιστώντας την επένδυση ακόμη λιγότερο ελκυστική. Οπότε γιατί να κατατεθεί προσφορά; Για κορόιδα ψάχνουν;

Το Δημόσιο υπέγραψε ένα μεγάλο συμβόλαιο με ιδιωτική εταιρεία λογισμικού για να τρέξει ένα σύστημα αιτήσεων του Fuel Pass αλλά όπως αναμένονταν προέκυψε το γνωστό φιάσκο. Το σύστημα κράσαρε με την «μία» όπως γίνεται πάντα. Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram. Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη pronews.gr (@pronews.gr)   Όλοι ξέραμε ότι μπορεί να φρακάρει από την πρώτη ημέρα, αλλά η εταιρεία διαβεβαίωνε μέχρι την Κυριακή των Βαΐων ότι όλα θα είναι έτοιμα τη Μεγάλη Δευτέρα. Το σύστημα δεν άντεξε ούτε μία ώρα! Τυχεροί ήταν μόνον οι πρώτοι 16.000 που μπήκαν και έκαναν αιτήσεις από τις 4 ως τις 4.30 το απόγευμα, δηλαδή στη μισή ώρα περίπου πριν ανακοινωθεί επισήμως ότι άνοιξε η πλατφόρμα. Ύστερα… ήρθε η κατάρρευση! Πέρασαν άλλες 3 ώρες ταλαιπωρίας για να καταφέρουν να μπουν -με το ζόρι- άλλοι 50.000 δικαιούχοι. Και το βάσανο συνεχιζόταν μέχρι και πιο αργά το βράδυ.Με λίγα λόγια όλη η χώρα έχασε την μέρα της λες και δεν είχε τίποτα άλλο σημαντικό να κάνει... Ποια ήταν η «δικαιολογία» της εταιρείας; Μπλόκαρε, λέει, η διασύνδεση με τις βάσεις δεδομένων, επειδή γίνονταν μαζικά 3.000 είσοδοι το δευτερόλεπτο. Δηλαδή τι έπρεπε να κάνουν; Να τηλεφωνηθούν μεταξύ τους για να μπουν με την σειρά; Φυσικά ο κακός χαμός που επικράτησε δείχνει ότι ο Έλληνας έχει ανάγκη ακόμα και το τελευταίο ευρώ για να βγάλει το μήνα του.

Το ΠΑΣΟΚ «τσιμπάει» στις πρώτες δημοσκοπήσεις μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ 2 και πλέον «έσκασαν» και τα πρώτα χαμόγελα στο εσωτερικό του κόμματος. Η εξήγηση είναι απλή: Επειδή ο «κεντρογενής» κόσμος δυσφορεί με την κυβέρνηση κάποιοι από αυτούς πάνε στο ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι ανάγκη όμως ο καθένας από αυτούς να διαλέξει αμέσως πού θα πάει, καθότι συνήθως κάνουν μία στάση στο χώρο «αναποφάσιστοι» και επιλέγουν μία μέρα ή και λίγες ώρες πριν την κάλπη. Κάποιοι που ήταν ήδη σε αναζήτηση στέγης κατάλαβαν ότι «άλλο ΠΑΣΟΚ, άλλο ΝΔ», μετά το «όχι στη δεξιά» του συνεδρίου και στρέφονται προς αυτό, έχοντας τη βεβαιότητα ότι αυτό δεν θα τους πάει την επομένη των εκλογών, στο κόμμα που σήμερα καταδικάζουν. Η πολιτική και οι εκλογές είναι γεμάτες από δεκάδες εκατομμύρια ψηφοφόρους που άλλους ψήφισαν και άλλους είδαν μετά τις κάλπες. Το λέμε γιατί τα μάτια μας έχουν δει πολλά και σχεδόν όλα τα «έργα» έχουν παιχτεί.

Δύο προτάσεις για αλλαγές στο πολιτικό σύστημα διατύπωσε ο Μητσοτάκης, οι οποίες φυσικά ήταν εντελώς άσχετες με το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ και απλώς αποσκοπούσαν στο να αλλάξει η πολιτική ατζέντα, Η μία λέει ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού: έχει τόσο μπλέξιμο και θέλει τέτοιες συναινέσεις, που δεν βλέπω να βρίσκουν άκρη ούτε με τέσσερις αναθεωρήσεις του συντάγματος. Συν το γεγονός, ότι σε μεγάλο βαθμό η τωρινή κυβέρνηση το έχει… εφαρμόσει αυτό, με τα γνωστά αποτελέσματα – το ένα τρίτο των υπουργών δεν είναι βουλευτές! Η άλλη λέει να μειωθούν οι βουλευτές σε 200 από 300. Φυσικά και οι δύο προτάσεις είναι παντελώς άσχετες με τον ΟΕΚΕΠΕ. Απλά θέλει να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα. Οτιδήποτε για να αλλάξει την πολιτική ατζέντα. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι αυτή τη στιγμή μία χερσαία επίθεση στο Ιράν θα τον έσωνε. Θα ξεχνούσαν όλοι τα πάντα, τουλάχιστον για τώρα.

Πολύ κλάμα έχει πέσει στην ΝΔ για την απάτη του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τώρα φοβούνται ότι θα χάσουν την πρωτιά και το κλιμακωτό μπόνους εδρών. Μέχρι πριν τον ΟΠΕΚΕΠΕ 2 (το σίκουελ), είχαν όλοι τους ένα στιλ «Είμαστε τα απόλυτα αφεντικά και κλειδώνουμε και αυτοδυναμία σε λίγο». Τώρα ψάχνουν την οδό… διαφυγής από τη μέγγενη της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά μεταξύ μας, δεν μπορεί να βρεθεί. Τα πράγματα είναι όντως σοβαρά. Ήρθαν τα πρώτα γκάλοπ να επιβεβαιώσουν την ανησυχία: Πάνω από μια μονάδα έχασε σε μόλις τρεις μέρες η ΝΔ εξαιτίας της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ. Είναι ακόμα νωρίς, καθώς η υπόθεση εξελίσσεται που σημαίνει ότι τα χειρότερα είναι μπροστά. Μετά τον ανασχηματισμό και την αλλαγή γραμματέα στο κόμμα, σήμερα θα αρθούν και όλες οι ασυλίες βουλευτών που ζητά η ευρωπαϊκή εισαγγελία. Ο Μητσοτάκης ζήτησε γρήγορη ολοκλήρωση της ανακριτικής διαδικασίας, ώστε να ασκηθούν οι διώξεις που πρέπει να ασκηθούν. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: όλα εδώ πληρώνονται. Ο Μητσοτάκης ήταν πάντα λάτρης της ΕΕ και των πολιτικών της. Τώρα που την «έφαγε» από εκεί δεν τον «χάλασε» καθόλου. Ας πρόσεχε.