O υπουργός Παπαστεργίου και ο υφυπουργός Μαρινάκης υπέγραψαν κοινή απόφαση με την οποία ζητούν από το σύνολο των ραδιοφωνικών σταθμών να δηλώσουν τα πλήρη στοιχεία τους στο gov.gr. Ο Παύλος Μαρινάκης θα φέρει σε ένα από τα επόμενα υπουργικά συμβούλια τον νόμο για την αδειοδότηση των ραδιοφώνων σε όλη την Ελλάδα μετά από αυτόν για τα περιφερειακά κανάλια, που ήδη βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση. Μάλιστα προ ημερών υποδέχθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου εκπροσώπους της Ενωσης Ιδιοκτητών Ραδιοφωνικών Σταθμών για τις τελικές λεπτομέρειες. Για να καταλάβει κανείς την αξία των ανωτέρω, αρκεί να αναλογιστεί ότι τα 2 αυτά νομοσχέδια αποτελούσαν εκκρεμότητα για πάνω από 20 χρόνια, με το σύνολο των σταθμών να λειτουργούν με άδεια προσωρινής λειτουργίας.  

Ανησυχία έχουν για την διατήρηση της καρέκλας τους οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ καθώς μαζεύονται πολλοί αντίπαλοι. Κάτι δημοσκοπήσεις, που έχουν φτάσει σε στελέχη (και) του ΠΑΣΟΚ, δείχνουν ότι Τσίπρας και Καρυστιανού διεκδικούν με ισχυρές πιθανότητες τη δεύτερη θέση. Φαίνεται δε να υπάρχει ένας γεωγραφικός διαχωρισμός: Στη βόρεια Ελλάδα η Καρυστιανού τα πάει καλύτερα, ενώ ο Τσίπρας στα αστικά κέντρα. Για να μην το πολυλογούμε. Οι έδρες είναι λίγες και πολλοί από αυτούς που βρίσκονται μέσα στη Βουλή, δεν θα μπορέσουν να είναι ξανά.

Ενδιαφέρον έχει η ευχή που έκανε η Ντόρα Μπακογιάννη να δώσει το παρών στο συνέδριο τη ΝΔ ο Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρωθυπουργός. Αυτό όμως μπορεί να έχει συνέπειες για τον αδερφό της Κυριάκο Μητσοτάκη. Βλέπετε, λίγες ώρες αργότερα ο… καραμανλικότερος όλων, ο Προκόπης Παυλόπουλος, αποδοκίμασε την απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να αφήσει στα αραχνιασμένα συρτάρια του αρχείου την υπόθεση των υποκλοπών. Φαντάζεστε λοιπόν, όχι μόνο να δώσει το παρών ο Κ.Καραμανλής, αλλά και να μιλήσει; Η ευχή της Ντόρας είναι και λογική και πολιτικά ορθή, γιατί μία απουσία θα «χτυπήσει» άσχημα.

Το έγκλημα και η βία στην Ελλάδα έχουν ξεπεράσει κάθε όριο και αυτό ανησυχεί ιδιαίτερα την κυβέρνηση. Στο δίπολο των ερωτήσεων «σταθερότητα/ασφάλεια ή διαμαρτυρία/τιμωρία» και «αυτοδυναμία ή συνεργασία» θα κριθούν όλα κατά τους εναπομείναντες μήνες ως τις εκλογές.   Οι δημοσκόποι κοιτάζουν τα ποσοτικά δεδομένα τα οποία έχουν προφανώς την αξία τους. Αλλά αυτά αλλάζουν πιο εύκολα από τα λεγόμενα «ποιοτικά». Αυτά φανερώνουν πώς σκέφτονται βαθύτερα οι ψηφοφόροι. Κι όταν κάποιος βάζει το ένα ή το άλλο, ανεξάρτητα από το αν δηλώνει ψηφοφόρος ενός κόμματος ή αναποφάσιστος, φανερώνει στην πραγματικότητα τις τάσεις που επικρατούν στο υπόστρωμα του εκλογικού στρώματος. Για να μην μένουμε μόνο στα γενικά και τη θεωρία, το διακύβευμα «σταθερότητα/ασφάλεια» παραμένει ψηλά.

Τα περί ανεφάρμοστης «4ήμερης εργασίας» που λέει ο Α.Γεωργιάδης, σχολιάζοντας την πρόταση του ΠΑΣΟΚ έχουν ως βάση τους στο γεγονός ότι πολύ δύσκολα θα βρεθούν τέτοια κορόιδα όπως οι Έλληνες πολίτες που εργάζονται σαν Αιγύπτιοι σκλάβοι του φαραώ μίνιμουμ δεκάωρα που πολλές φορές γίνονται δεκαεξάωρα. Επιπλέον ώρες που σε πολλές εργασίες δεν πληρώνονται και πάνε υπέρ πίστεως και πατρίδος. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά: «Δεν είναι ακριβώς πρόταση του ΠΑΣΟΚ, είπε ανοίγουμε τη συζήτηση, δηλαδή τρεχαγυρευόπουλος. Είναι κάτι το οποίο έχει εφαρμοστεί σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης, όχι με μεγάλη επιτυχία». Μάλιστα, ο υπουργός αναφέρθηκε και σε συγκεκριμένα παραδείγματα κρατών που ακολουθούν παρόμοια πολιτική. «Στην Ολλανδία δεν υπάρχει νόμος, αλλά έχουν κάνει συμφωνία οι κοινωνικοί εταίροι σε ορισμένους κλάδους, με τη συμφωνία των εργοδοτών και των εργαζομένων και με μείωση μισθού, όχι χωρίς μείωση». Η Ισπανία που έβαλε επιδότηση για αυτό, έχει πολύ μικρή συμμετοχή, ελάχιστη», υπογράμμισε και συνέχισε: «Δεν έχει πουθενά μεγάλη διάδοση τελικά, ενώ όταν ξεκίνησαν αυτά τα προγράμματα, είχαν διαφημιστεί ως το μέλλον. Τελικά και αυτοί που τα ξεκίνησαν σιγά-σιγά τα παίρνουν πίσω. Δεν είναι τόσο εύκολο». Και πρόσθεσε λέγοντας: «Τα προγράμματα αυτά έχουν ένα δομικό πρόβλημα, δημιουργούν εργαζομένους δύο ταχυτήτων. Γιατί και εκεί που εφαρμόζονται, δεν εφαρμόζονται σε όλους τους εργαζόμενους. Εφαρμόζονται σε ορισμένους κλάδους, κυρίως σε δουλειές γραφείου. Στην ουσία δημιουργείται μια νομενκλατούρα υπαλλήλων πολύ ευνοημένων έναντι των υπολοίπων που δουλεύουν πολύ». Οπότε είναι καλύτερα να μείνουν τα πράγματα ως έχουν, αυτό μας λεει ο υπουργός. Να δουλεύουν όλοι σαν σκύλοι, μέχρι να πάθουν εγκεφαλικό ή ανακοπή καρδιάς με μηδέν προσωπική ζωή και γενικώς με μηδέν ευχαρίστηση για ότι κάνουν.

Στα τέλη του 2025, οι συναλλαγές στα ταμεία της Εθνικής Τράπεζας, είχαν πέσει κάτω από 2%. Με απλά λόγια, το γκισέ υπάρχει… αλλά χρησιμοποιείται όλο και λιγότερο. Αντίθετα, εκατομμύρια πελάτες κινούνται ψηφιακά, με την πλειονότητα των συναλλαγών και σημαντικό κομμάτι των πωλήσεων να περνά μέσα από οθόνες. Τα στοιχεία που παρουσίασε στους Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών ο Ερνέστο Παναγιώτου αποτυπώνουν μια πραγματικότητα. Λιγότερα μετρητά, περισσότερη συμβουλευτική. Λιγότερη ουρά, περισσότερα… ραντεβού. Πίσω από την ευκολία του app, υπάρχει μια αγορά εργασίας που προσαρμόζεται — όχι πάντα ανώδυνα. Στις τράπεζες σε δέκα χρόνια παίζει να κλείνουμε ραντεβού και να συναντάμε τον ρομπότ, τον «Σι Θρίπιο» ένα πράγμα. Ο κόσμος δεν το έχει καταλάβει, αλλά η τεχνητή νοημοσύνη είναι εδώ για όλων τις δουλειές και όχι μόνο των τραπεζικών. Ακόμα και η μη χρήση μετρητών, αυτή την κατάσταση προωθεί. Γιατί η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει χέρια. Τουλάχιστον ακόμα...